Τα Κρυονέρια είναι χτισμένα στη βορειοδυτική πλαγιά του ορεινού όγκου Φτερόπυργου που είναι συνέχεια του όρους Τσεκούρα. Τα πολλά και κρύα νερά που διαθέτει η περιοχή έδωσαν το όνομα στο χωριό, το οποίο μετονομάστηκε από Κουτολίστια σε Κρυονέρια το 1939. Μαζί με τον οικισμό της Λάλικας αποτελούν μία ενιαία κοινότητα.

Το ιδιαίτερο χρώμα του χωριού συνθέτουν τα πλινθόκτιστα σπίτια με τις αλπικές στέγες, τα έλατα μέσα στις αυλές των σπιτιών, τα πέτρινα σοκάκια και οι βρύσες, η παραδοσιακή πλατεία με τον αγέρωχο πλάτανο, η κεντρική πέτρινη εκκλησία του Αϊ-Γιώργη και το ξωκλήσι της Παναγίτσας. Από την πλατεία στο Βίσμα ο επισκέπτης έχει απεριόριστη θέα της γύρω περιοχής, της Ευηνολίμνης, των χωριών Κλεπά, Περδικόβρυση, Αράχωβα, και του καταπληκτικού ηλιοβασιλέματος που χάνεται πίσω από την κορυφογραμμή των απέναντι βουνών. Το χωριό διαθέτει εξαιρετικό λαογραφικό μουσείο που πραγματοποίησε ο σύλλογος Απανταχού Κρυονεριτών, το οποίο δημιουργήθηκε από τις προσφορές και το μεράκι των χωριανών και στεγάζεται στο «Παπαλαμπραίικο» κτήριο. Επιπλέον, διαθέτει ιδανικές διαδρομές για περπάτημα, γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, παιδική χαρά. Στις «πεζούλες» του χωριού μπορείς να μαζέψεις ευωδιαστή φυσική ρίγανη, ενώ ανεβαίνοντας στο βουνό βρίσκεις «τσαγιές» για να εφοδιαστείς με τσάι του βουνού για ολόκληρο το χειμώνα.

Όσον αφορά το φυσικό περιβάλλον, στην περιοχή των Κρυονερίων υπάρχει ένας μικρός παράδεισος! Μέσα σ’έναν παρθένο τόπο γεμάτο πανύψηλα έλατα, καστανιές, πλατάνια και άλλα δέντρα, φιλοξενούνται σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας.

Τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου το χωριό σφύζει από ζωή για έναν λόγο ακόμη, για το παραδοσιακό πανηγύρι με τα ρουμελιώτικα συγκροτήματα, τα ντόπια κρασιά και τα ψητά της σούβλας.